Mensur

Porović

ISPOD NEBA ...


"Nema moderne umjetnosti, postoji samo umjetnost a ona je vječna" - Egon Šile.
 
Svaki novi susret sa sikarstvom Mensura Porovića izaziva niz novih i uzbudljivih osjećanja, kao i znatiželje šta je novo izašlo iz kretivnog kutka ovog umjetnika. Autorova umjetnost predstavlja pravu melodiju za oči i otvara put uzvišenim mislima i idejama, da bi pripremila put duhovnom, koju umjetnik osjeća i  izražava kroz slikarstvo. Tu nisu potrebna objašnjenja, to se jednostavno desi, onako spontano na platnu....

Umjetnik posjeduje veoma strastven temperament, kojeg prikazuje kroz vid apstraktnog slikarstva. Slikarstvo Mensura Porovića ne sadrži naturalistički pristup, nego je više posvećeno posmatranju i analizi oblika, kao i efektima svjetlosti. Harmonija boja i ravnoteža formi predstavljaju umjetnički prikaz, odnosno izraz autorove filozofije. Ta igra formi prikazana je kroz vertikalne i horizontalne osjećaje spokoja, postojanosti i harmonije. Umjetnikovi potezi su veoma energični, slikanje uopšteno, s detaljima koji su povezani u jedinstvenu cijelinu. Bez obzira na prividnu jednostavnost, umjetnikovo slikarstvo plijeni snagom. Ravnoteža vertikalnih i horizontalnih djelova slike, stvaraju efekat unutrašnjeg pulsiranja, koje posmatrača drži u neprestanom pokretu.

Prvo što se primjeti i dominira na slikarstvu Mensura Porovića jeste boja, prirodna čista boja. Ta boja predstavlja svojevrsnu neverbalnu komunikaciju između umjetnika, odnosno umjetnikovog djela i posmatrača. Veoma je interesantna uloga crvene i crne boje, koje su dominatne na svakom autorovom djelu. To su boje koje najviše zaokupljaju pozornost i predstavlju najsnažniju tačku umjetnikovog djela. Crvena boja, koja simbolizuje snagu i izdržljivost, u kombinaciji sa crnom, izgleda veoma veličanstveno, dostojanstveno i strogo. Ta kombinacija boja ne izaziva nikakav optički efekat, ali na veoma zanimljiv način prenosi mističnu suštinu prirode. Raspored boja i oblika, odnosno linija precizno se uklapa u formu slike, stvarajući uravnoteženu strukturu. Oblici i boja nisu uslovljeni formatom, i čini se da "izlaze" van predviđenih ivica slike, tako da se priča nastavlja u spoljašnjem svijetu, svijetu mašte.

Posmatrajući djeIa Mensura Porovića, ruši se granica između umjetnosti i života, kao i između samog umjetnika i njegovog djela, kao i samog posmatrača, te dolazi do njihovog miješanja i boljeg razumijevanja.
 
I tako svako ispod neba, ima svoje mjesto, da pokaže ono najbolje od sebe....

Amra Patković